Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2014

Το Βασίλειο της Σαχλαμάρας



Στην Ελλάδα η εκμετάλλευση της σαχλαμάρας είναι το πιο επικερδές επάγγελμα. Το είδος παράγεται εν αφθονία και αναπαράγεται έως εμέτου. Όποιος παρακολουθεί “σατιρικές” εκπομπές στο ραδιόφωνο ή τη τηλεόραση κατανοεί τι θέλω να πω. Κάποιοι, ευφυείς πλην κυνικοί και αδίστακτοι, κάνουν καριέρα – ο Θεός να την ονομάσει –  αλιεύοντας συ-στη-μα-τι-κά και αναπαράγοντας έως κορεσμού την όποια χυδαιότητα εμφανίζεται στην trash tv ή λέγεται ως κακοφωνία στους άπειρους σταθμούς ερτζιανών που διαθέτει η πατρίς. Σε βαθμό ώστε και ο τελευταίος κάτοικος της να πληροφορηθεί εκών-άκων – η  νοσηρή επανάληψη, ο απηνής βομβαρδισμός της βλακείας θα πλήξουν τον “άμαχο” πληθυσμό ούτως ή άλλως – τι είπε η πορνοντίβα του συρμού ή το τηλενούμερο που ζει τα δικά του δεκαπέντε λεπτά διασημότητας πρότου κατακρημνισθεί στο τίποτε απ' όπου και προήλθε. Αλλά είμαστε υποχρεωμένοι να λουστούμε και την πιο πρόσφατη ατάκα που εκστόμισε ο δείνα εκπρόσωπος του κοινοβουλίου ο οποίος, ελλείψει παιδείας, προμοτάρει ιταμά την αμάθειά του. Ακόμα και στα δελτία ειδήσεων ή τις ζώνες μεγάλης τηλεθέασης εμφιλοχωρούν αυτά τα “συμβάντα” δήθεν προς κριτική, αλλά στην ουσία για αποθέωση και βαθύτερη εμπέδωση. Όσο πιο γελοίο και κακόηθες είναι το στιγμιότυπο, τόσο θα μηρυκάζεται έως πνιγμονής.
Σε αυτό το σκηνικό δεν είναι να απορεί κανείς για την κακογουστιά, την αγραμματοσύνη και τη λατρεία του ασήμαντου που κυριαρχεί τόσο στις νεόπλουτες ελίτ ή την πολιτική ηγεσία της χώρας όσο και στο λούμπεν προλεταριάτο. Το οποίο πάντως ψωμίζεται ισότιμα και δημοκρατικά από τα σκουπίδια που καταλανώνουν οι κύριοι του. Βλέπετε, το βασίλειο της σαχλαμάρας είναι, δυστυχώς, δημοκρατία.
Για παράδειγμα, τα πολιτικώς “ευαισθητοποιημένα” πλήθη αποθεώνουν τον Λαζόπουλο όταν “σατιρίζει” στην δημοφιλέστατη εκπομπή του, ομού μετά της δεσποινίς Πάνιας, ένα κοινωνικό ερείπιο που έτυχε να πέσει τα νύχια τους. Το αρχικό ερέθισμα της πλάκας το είδαν ελάχιστοι. Την τελική θεατροποιημένη εκδοχή εκατομμύρια. Την διαπόμπευση θα πρέπει να επανέλαβαν την επαύριο τα “μεσημεριανάδικα” όπως είναι ο πάγιος τηλεκανόνας. Και γι' αυτόν τον κανιβαλισμό prime time δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να διαμαρτυρηθεί. Αφήστε που κάποιοι μπορεί να το θεώρησαν και προοδευτικότητα. Ο Λαζόπουλος, ας μην ξεχνάμε, έγινε μήλο της έριδας ώστε να εκπροσωπήσει τους “προοδευτικούς” στο ευρωκοινοβούλιο. Τελικά μοιάζουμε όλοι μας όλο και περισσότερο στο θηρίο του Μάνου Χατζιδάκι. Ή, αλλιώς, το βαθύτερο χαρακτηριστικό του φασισμού είναι η υπνωτική απήχηση που έχει στις μεγάλες μάζες αλλά και η ισοπεδωτική σκληρότητα που εφαρμόζει στις μειονότητες απέναντι.  O tempora ω μόρτες!

Μάνος Στεφανίδης
επ. καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών
Τμήμα Θεατρικών Σπουδών

Καθημερινή, 2/07/2014

3 σχόλια:

  1. Τελικά σας άφησε ο Ξυδάκης να γράψετε; (Έτχυε να διαβάσω προ ολίγου σχετικό παράπονό σας σε προηγούμενη ανάρτηση... εξού και η απορία)

    Β.Α.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ιδιαιτέρως ευφυές το σχόλιο σας. Το κείμενο εστάλη ως άρθρο και δημοσιεύθηκε σαν επιστολή.

      Διαγραφή
  2. Ο αγύρτης
    Στον Λα Λα
    Αθήνα 24 / 2 / 2013

    Τσογλάνι δήθεν προσφοράς
    Αριστοφάνη ίσως πρέζα .
    Επαναστάτης συφοράς
    Θεάτρου πάμφθηνη τροτέζα .

    Για κάποια πλέμπα , στοχαστής
    μιας τάχα έντεχνης κουλτούρας .
    Για τα παιδιά της "νομικής"
    ο αγωγιάτης της σαβούρας .

    Του λαουτζίκου χορηγός
    μοιράζει κάλπικη ρετσέτα .
    Του Καραγκιόζη οδηγός
    γεμίζει το πουγκί μονέτα .

    Κι αν κάποτε μας γέλασε
    θαμώνες της σκηνής του
    και με το έρεισμα έπαιξε
    έντεχνα τραγικά
    γρήγορα καταλάβαμε
    πως η ντροπή δική του
    σ’ εμάς απέμεινε πικρή
    του άλφα η "ανθρωπιά"


    Παναγής Αντωνόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή