ΕΛΑΣ!

ΕΛ.Α.Σ (Μη γελάς)! 

(Ιστορικό ντοκουμέντο)

"Εύρηκα" φώναξε με ενθουσιασμό ο Μαραντζίδης και στάθηκε λαχανιασμένος στην είσοδο του προεδρικού γραφείου. "Το 'χω πρόεδρε και είναι πολύ καλό" ξαναφώναξε για να εισπράξει ένα ξινό "Κράτα το να μη σου φύγει" από τον Μπαλτά που δεν χώνεψε ποτέ αυτή τη νέα αγάπη του αγαπημένου του πουλαίν. Ο Αλέξης, πάλι, φόρεσε το πιο επαγγελματικό του χαμόγελο το συνδύασε με την έκφραση "Είμαι όλος αυτιά" και ετοιμάστηκε για τα νέα. Πάντα μια έκπληξη ήταν αυτό το πολύτιμο παιδί από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και τον Σκάι τιβι. 

"Θα το πούμε ΕΛΑΣ το κόμμα μας, δηλαδή Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη!" ξεφούρνισε τότε ο νεοεισελθείς με θαυμαστικό προφορικού λόγου ζωγραφισμένο στο πρόσωπο του κι έπεσε ξέπνοος από την υπερπροσπάθεια σε μια μπαμπού πολυθρόνα. 

"Είναι υπέροχο, νομίζω ότι θα ξανακλάψω, από χαρά αυτή τη φορά..." Δήλωσε συγκινημένη η Περιστέρα σπάζοντας τη σιωπή της ομάδας ενώ ένα περιστέρι τής φάνηκε ότι φτερούγισε πάνω από τον ώμο του συζύγου της. Όπως εκείνη την ημέρα στο μπαλκόνι της Κυψέλης (Τώρα πια, στο Σούνιο, βλέπουν γλάρους και που και που - ποιητική αδεία - και κανένα άλμπατρος). Αυτήν ακριβώς την ιστορική στιγμή ένα ελαφρό αεράκι ξεφύλλισε συμβολικά τις πρώτες σελίδες της "Ιθάκης" η οποία δέσποζε εις περιωπήν Ευαγγελίου στο coffee table, μπροστά από το γραφείο. Πλάι στο πολυσέλιδο, δίτομο "Ελληνομουσείον - 7 αιώνες Ελληνικής Ζωγραφικής" και το δυστοπικό μυθιστόρημα των Τριών. Το τελευταίο το μελετούσε εμβριθώς εδώ και λίγες μέρες ο πρόεδρος. 

"Είμαι έμπλεως ενθουσιασμού..." Αποφάσισε να πάρει θέση ο Γαβρόγλου μετά από δευτερόλεπτα δισταγμού. Ούτως ή άλλως έτσι έκανε πάντα από την εποχή της θητείας του στο Ίδρυμα Λάτση. Περίμενε πάντα λίγο πριν μιλήσει. "Τί θα πει έμπλεως"; Βιάστηκε να ρωτήσει η ξανθιά γραμματέας και εκπρόσωπος τύπου του Τσίπρα για να το μετανιώσει αμέσως μετά αντιλαμβανόμενη το παγερό βλέμμα του Μπαλτά. "Πού τους μάζεψε όλους αυτούς; " Σκέφτηκε τότε θυμωμένος ο σεβαστός καθηγητής του ΕΜΠ και πρώην δάσκαλος του Αλέξη. "Με τόσους ντενεκέδες μπορούμε να εποικίσουμε τη Ντενεκεδούπολη ή να φτιάξουμε ολόκληρη ορχήστρα χάλκινων και τεντζερέδων, καλύτερη κι απ' αυτή της Φλώρινας. Πάντως όχι κόμμα". 

Ο Τσίπρας πήρε τότε τον λόγο όμοια όπως ο Νεφεληγερέτης Ζεύς στη σύνοδο των Θεών στον Όλυμπο. "Νομίζω πως πρέπει να ρωτήσουμε πρώτα τον αμερικανό imagemaker που έχει προσλάβει ο Βαγγέλης για να μας καθοδηγεί και μετά να προχωρήσουμε σε κάποια απόφαση. Από εμένα πάντως είναι πολύ okay! Σ' ευχαριστώ πολύ Νίκο.  Νομίζω πως από την εποχή που κατέθεσα εκείνο το γαρύφαλλο στην Καισαριανή, δεν έχω επιχειρήσει άλλη πράξη με τόσο συμβολικό κύρος, τόση αριστεροσύνη. Κι ο ίδιος ο Άρης θα πρέπει να είναι πολύ ανακουφισμένος όπου κι αν βρίσκεται που ανέλαβα εγώ τη συνέχεια της δικής του ηρωικής παράδοσης". "Ο Πορτοσάλτε;"  ήταν έτοιμη να ξεφουρνίσει η ξανθιά αλλά μαζεύτηκε εγκαίρως. "Ας επικοινωνήσουμε αυτόν τον τίτλο - εύρημα όσο καλύτερα μπορούμε". Είπε συλλαβιστά, με τη μπάσα φωνή του Ανδρέα - μετά από τόση εξάσκηση τον πετυχαίνει πλέον τέλεια - και παίρνοντας εκείνο το ύφος που δηλώνει " ό,τι είχα να πω το είπα, τα υπόλοιπα θα τα αναλάβει η ιστορία" ξάπλωσε την πλάτη του στην πολυθρόνα. Έμοιαζε εξοντωμένος από την υπερπροσπάθεια και γι' αυτό ανέβασε τα πόδια του στο μεγάλο designer γραφείο. Ο Μαραντζίδης, κατακόκκινος από την έξαψη, ζούσε ήδη τον θρίαμβο του ενώ η ξανθιά γραμματέας τον κοιτούσε με εκείνο το βλέμμα που είναι σαν να λέει: "Μικρός είχε περάσει ανεμοβλογιά. Φως, φανάρι". Μόνο ο Μπαλτάς δεν φαινόταν ικανοποιημένος. "Σαν να παραπάει αυτό" σκεπτόταν με πικρό χαμόγελο. "Αλλά τί να περιμένει κανείς από κάποιον που έκανε όνομα δείχνοντας την εθνική προσφορά των δωσίλογων. Και που νομίζει ότι η αριστερά είναι κάτι σαν γουέστερν σπαγγέτι χωρίς Ένιο Μορικόνε και με τον Τσίπρα σε ρόλο Κλιντ Ίστγουντ". Δεν είπε όμως τίποτα γιατί έβλεπε πως όλοι οι υπόλοιποι έπλεαν σε πελάγη ευτυχίας. "Σήμερα πεθαίνει ο Μητσοτακισμός" φώναξε τότε ο συνήθως χαμηλών τόνων Γαβρόγλου με την Περιστέρα να του χαρίζει το πιο γοητευτικό της χαμόγελο. "Να παραγγείλω πίτσες;" Πετάχτηκε η ξανθιά και ήταν μία από τις σπάνιες φορές που όλοι οι υπόλοιποι την κοίταξαν με συμπάθεια. Ο Αλέξης τότε πλησίασε με αργά βήματα το παράθυρο του γραφείου του που έβλεπε προς τη Βουλή και τον Εθνικό Κήπο. Μέσα του μια φωνή τού ψιθύριζε κάτι σ' ένα πολύ γνωστό ρυθμό:

Εμπρός ΕΛΑΣ για την Ελλάδα...

"Ήδη έχω και το βασικό σύνθημα του νέου μου κόμματος". Μονολόγησε ο άνθρωπος που κατάφερε και έκανε αγνώριστη την εγχώρια αριστερά. "Αρκεί βέβαια να συμφωνήσει και ο Αμερικανός..."

Κι αν αυτά τα συγκλονιστικά γεγονότα αγαπητοί αναγνώστες σας φαίνονται τώρα ευθυμογράφημα ή φαντασιοκοπία - σημ. προς την ξανθιά γραμματέα: Δημιούργημα της φαντασίας, παραμύθι - κάποτε θα καταστούν ιστορία αναμφισβήτητη. Θυμηθείτε το!