Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη, 6 Μαΐου 2015

Γράμμα από το Βερολίνο χωρίς λόγια












Schreckliche Schönheit
Παίρνε την ομορφιά όπου την βρίσκεις
Άρπαξε τώρα ό, τι αύριο θα είναι σκόνη.
Παίρνει καιρό, μα και το φως πεθαίνει
Τα μάτια σου δόντια του καρχαρία
Το βλέμμα σου βλέμμα του λύκου.
Μυρίζει αίμα η ομορφιά.

Κόψε την ομορφιά μ´ ένα μαχαίρι
Κοψ´ την με τα δόντια
Ως να ματώσει
Πρώτα η πληγή κι έπειτα
Όλα τα άλλα...


Es ist auf jedenfall schwierig 

Ο Έρωτας, μικρός αλήτης
Δεν καταδέχεται λύπες, 
Συγγνώμες κι άλλες ανοησίες. 
Αυτός μόνο να τιμωρεί 
Ξέρει...

5/5/2015 - Βερολίνο 

ΥΓ. 1  Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στον ρεαλισμό και την πραγματικότητα. Ας πούμε πως ο πρώτος είναι, ως καλλιτεχνική έκφραση, ο ξεδιάντροπος εκμεταλλευτής της δεύτερης.
Αν θέλετε να δείτε κατάματα την πραγματικότητα, χωρίς την διάθλαση των ψευδορεαλισμών, ονειρευτείτε την.








ΥΓ. 2  Απέναντι ακριβώς από το μεγαλειώδες με την ιωνική κιονοστοιχία Altes Museum του Schinkel, το γερμανικό κράτος ξαναχτίζει (!) το βομβαρδισμένο και ισοπεδωμένο τεράστιο παλάτι των Hohenzollern, το Berliner Stadtschloss. Σκέφτομαι πως μια τέτοια ενέργεια, ενώ υποτίθεται ότι διασώζει την ιστορία, κατ' ουσίαν την ακυρώνει. Είναι σαν να λέει ότι δεν γκρεμίστηκε το παλάτι, δεν έγινε ο πόλεμος, δεν υπήρξε το 1945. Σε μια επίδειξη ισχύος πιστεύουν ότι τα γεγονότα σκηνογραφούνται και ότι η μνήμη θεατρικοποιείται. Δηλαδή είμαστε έτοιμοι να επαναλάβουμε τα λάθη μας. Νομίζουμε ότι εξορκίζουμε το τρόμο μακιγιάροντάς τον.

ΥΓ. 3 Μόνο οι τρυφεροί θα αντέξουν. Η τρυφερότητα φτιάχνεται από ατσάλι.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου