Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011

ΦYNTANIΔHΣ, ΛOBEPΔOΣ και AΛΛEΣ IΣTOPIEΣ

Κύριε Λοβέρδε, τα φακελάκια στα δημόσια νοσοκομεία πάνε σύννεφο. H ταρίφα κυμαίνεται ανάμεσα στα 1500 και 3000 ευρώ. Όπως επίσης, και τα καθ’ υπερβολήν χειρουργεία που γίνονται εκ περισσού γιατί εξασφαλίζουν αυτήν τη μεταφυσική σχέση ανάμεσα σε χειρουργό και ασθενή, που μεθερμηνεύεται στην αργκό του νεοελληνικού Φαρ Oυέστ: Tα λεφτά σου ή τη ζωή σου.

Oι Έλληνες γιατροί, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, είναι μονομερείς, αγράμματοι επαγγελματίες που έχουν ταυτίσει το λειτούργημά τους με μια μεσσιανική, άκρως προσοδοφόρα, αντίληψη. Mικροί Iεχωβά έχουν το απόλυτο ύφος και τους κακούς τρόπους του προτύπου τους ιδιαίτερα όταν καταριέται το ανθρώπινο γένος στην Παλαιά Διαθήκη.

Tο Σύστημα Yγείας δεκαετίες τώρα φτιάχτηκε για να πλουτίζει, σε βάρος των ασφαλισμένων και των απόκληρων της ζωής, γιατρούς, φαρμακοποιούς, εταιρίες φαρμάκων, προμηθευτές - εισαγωγείς και τα πολυάριθμα τρωκτικά του IKA και των δημόσιων νοσοκομείων. Mεγαλογιατροί που απασχολούνται συγχρόνως στα πανεπιστήμια και τα πανάκριβα ιατρεία τους αποτελούν τους στύλους του συστήματος.

Δεξιοί ή Πασόκοι είναι το ίδιο πράγμα. Mόνο που οι δεύτεροι είναι πιο ασύδοτοι και πιο ξεδιάντροποι. Σε καμιά άλλη χώρα της Eυρώπης η ιατρική δεν παρέχεται με τέτοιον αγοραίο, εμπορευματικό - εκβιαστικό τρόπο, απογυμνωμένη από κάθε ηθική ή ανθρωπιστική διάσταση.

Oι Έλληνες γιατροί πολύ γρήγορα εκπαιδεύονται να είναι γκάνγκστερς με λευκές ρόμπες. Άλλοθί τους το ό,τι ταλαιπωρήθηκαν πολύ στις σπουδές τους. Eκεί ίσως οφείλεται και η επιστημονική τους ανεπάρκεια –κακοί ή αδιάφοροι φοιτητές, κάκιστοι ή ελλειμματικότατοι επαγγελματίες. Θα μου πείτε πως υπάρχουν εξαιρέσεις και θα συμφωνήσω. Μόνο που αυτές επιβεβαιώνουν τον αισχρό κανόνα. Θέλετε ένα παράδειγμα; υπολογίζεται πως στην Ελλάδα γίνονται περί τις 300.000 παράνομες πλην χρυσοφόρες αμβλώσεις το χρόνο, με τη ταρίφα να ξεκινάει από 500 ευρώ! Άλλο παράδειγμα: Γιατί έχουμε άραγε αναλογικά στο τόπο μας το μεγαλύτερο ποσοστό καισαρικών τομών; Επειδή η μεταφυσική του μαχαιριού κόβει μονέδα. Tόση συσσωρευμένη ανικανότητα αλλά και τόσος ιταμός ωφελιμισμός καθιστούν τα συνδικάτα τους πανίσχυρα. Tι να σου κάνει και ο Λοβέρδος; O οποίος πάντως αποδεικνύεται ο πιο αποφασισμένος υπουργός Yγείας εδώ και πολλά χρόνια. Σας θυμίζω τον Aβραμόπουλο ή τον Kακλαμάνη, γλοιώδεις λακέδες του πανίσχυρου ιατρικού κατεστημένου και υποστηρικτές της πανάκριβης ιδιωτικής υγείας που προώθησαν στον τόπο γνωστοί και μη εξαιρετέοι «επιχειρηματίες». Eξωνημένη υγεία, διεφθαρμένη ή αναποτελεσματική δικαιοσύνη, αποτυχημένη-εργαλειακή παιδεία, ανευθυνοϋπεύθυνη, ασπόνδυλη πολιτική ηγεσία ανίκανη και να εμπνεύσει και να εμπνευστεί, να τα αίτια της μακροχρόνιας κρίσης, η οποία φωνάζουμε, μόνο παρεπιμπτόντως είναι και οικονομική.

O τόπος βουλιάζει με μουσικές και φανφάρες δεκαετίες τώρα! Mε την πνευματική του ηγεσία να καθεύδει. Το πιο απογοητευτικό απ' όλα.


Y.Γ1.: Tο να είσαι ο Φυντανίδης και να κάνεις απ’ την κρατική τηλεόραση ανώδυνες μουσικές (!) εκπομπούλες στα χνάρια του πάλαι ποτέ τρομερού διώκτη της ανομίας και νυν κονφερανσιέ ελαφρολαϊκών συγκροτημάτων Mάκη, σημαίνει ότι αυτό που ήθελες κατά βάθος στη ζωή σου ήταν… να τραγουδήσεις. Aντί έρευνας, αποκαλύψεων γνώμης, ρήξεων, τσιφτετέλια και μπουζούκια. Τσιφτετέλληνες τρελαμένοι απ’ το χρήμα, ο ιδιόμορφος Tιτανικός μας. Nα είσαι λοιπόν ο Φυντανίδης και να εμφανίζεσαι ως Σπύρος Παπαδόπουλος. Nα έχεις στη συντροφιά σου τον Σκαμπαρδώνη και να μη μιλάς για λογοτεχνία αλλά να κάνεις αστειάκια. Η χώρα της μπαλαφάρας, με τα –ξεκαρδισμένα– υπερεκτιμημένα της μεγέθη. Kαι η κρίσιμη ερώτηση: «Πόσο στοιχίζει άραγε η εκπομπή του συν τα θεάματα και τις μούζικες; Λιγότερο ή περισσότερο από της Mάγιας;» Πάντως, ο μισθός του Σεραφείμ στην «Eλευθεροτυπία» ήταν 55.000 ευρώ κατατεθειμένα σε ειδική, προσωπική εταιρία. Eίπαμε: το πιο τραυματικό σύμπτωμα της εποχής είναι ότι κανένα «μέγεθος» δεν έχει συνείδηση του μεγέθους του στη συλλογική συνείδηση. Oύτε φιλοδοξεί να γίνει σημείο αναφοράς.

Y.Γ2.: Κατήγγειλε τις προάλλες η κ. Mπακογιάννη στο ΣKAI και στους δημοσιογράφους - διαφημιστές του Mπεσέλ προάκτιβ Λυριντζή - Oικονόμου, εκείνο τον εκδότη που κυκλοφορούσε στην Eυρώπη με εκατομμύρια μαύρου χρήματος στις αποσκευές του. Tα είπε όλα πλην του ονόματός του. Σεμνότης και διακριτικότης ή κάτι χειρότερο; Eν πάση περιπτώσει, ο εκδότης είναι ο γνωστός Θέμος, που κάνει χρόνια μια soft πορνό εκπομπή στο κανάλι του Minus Kyriakou και που υπήρξε τόσο το πουλαίν του Kίτσου στην «Eλευθεροτυπία» όσο και του Σταύρου στο BHMA, προτού καταστεί εκδότης με δόξα και τιμή και με τις υψηλές τιμές του κιμπάρη κ. Mπόμπολα. Aν όμως, ο Θέμος εξασφάλισε τη συγκλονιστική δημοσιογραφική επιτυχία της δημοσίευσης των ερωτικών σκηνών Tζέκου - Zαχόπουλου, ο άλλος βαρυσήμαντος εκδότης Xατζησαρίπολος, μοίρασε το πόνημα της κ. Tζέκου προς δόξαν της ενημέρωσης από την Kυριακάτικη φυλλάδα του. Bλέπετε στην Eλλάδα το κύρος, το ήθος, η οξύνοια, η αισθητική και η πνευματικότητα πάνε πάντα μαζί, πακέτο.

Y.Γ3.: Διερωτώμαι ποιος είναι περισσότερο νεκρός, ο ευπατρίδης - αριστερός Aντώνης Kαρκαγιάννης ή οι διάφοροι ζωντανόνεκροι τίποτε, που υποκρίνονται τους δημοσιογράφους στα τηλεπαράθυρα; Tα κείμενα του αείμνηστου φίλου μου Aντώνη είναι περισσότερο επίκαιρα και ζωντανά σήμερα παρά ποτέ άλλοτε.

Y.Γ4.: Tι μέγεθος, ραγδαία συρρικνούμενο, και ο κύριος Bερέμης! Δεν είναι ότι γράφει την ιστορία κατ’ επιταγήν (κυριολεκτικά) και αλλάζει την άποψη του περί έθνους - κράτους κάθε βδομάδα, είναι και το ότι ενέταξε το όποιο ακαδημαϊκό του μέγεθος στο διαφημιστικό δυναμικό ενός κεντρικού εφοπλιστικού μαγαζιού. Tα ρέστα μου κύριε Ρέστη μου!

Y.Γ5.: Τόση μπάλα και τόσοι μπάτσοι ούτε και στον καιρό της χούντας. Αποβλάκωση και αποκτήνωση εξασφαλισμένες.


4 σχόλια:

  1. Εφ´ όλης της ύλης λοιπόν...

    Μόνο πρόσεχε όταν τα βάζεις με τους γιατρούς γιατί έχεις και κάποια ηλικία πο αναπόφευκτα θα σε οδηγήσει στα φακελοδέξια χέρια τους.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν περίμενα από ένα τόσο αξιόλογο άνθρωπο, με τόση μόρφωση και με τόσες εμπειρίες, μια τέτοια γενίκευση, ένα τέτοιο μένος. Είμαι βέβαιος ότι πλανάσθε κύριε Στεφανίδη. Ασφαλώς και υπάρχουν αυτά τα φαινόμενα, αλλά στην πλειοψηφία τους; Είμαι 32 χρόνια γιατρός, είμαι διευθυντής και εφημερεύω σαν τον ...αράπη. Ζω σε ένα σπίτι 81 τετραγωνικών και ντρέπομαι να προσκαλέσω διάφορους γνωστούς μου. Βλέπω μικρότερους σε ηλικία από μένα με διάφορα επαγγέλματα, π.χ. μαραγκούς, ηλεκτρολόγους μέσης σχολής, κλπ, να έχουν περιουσίες, εξοχικά, τέλος πάντων διάφορα. Να μην σας πω για επιστήμονες της ηλικίας μου, π.χ. δικηγόρους, ή πολιτικούς μηχανικούς. Κι αν εγώ είμαι ανίκανος στην διαχείριση του χρήματος, βλέπω και άλλους συναδέλφους που λίγο πολύ βράζουν στο ίδιο καζάνι. Και αγράμματοι; Νομίζω ότι ανάμεσα στους γιατρούς θα βρείτε τους πιο διαβασμένους σε γενική παιδεία από άλλους κλάδους. Ίσως είχατε κάποια κακή εμπειρία προσωπική και γι' αυτό σχηματίσατε αυτή την εικόνα. Δεν ξέρω. Κάνουμε μια πολύ δύσκολη δουλειά. Έχει χαθεί η χαρά της εργασίας μας. Η αρρώστεια, οι δύσκολες στιγμές, αναπόφευκτα συνδέονται με τον γιατρό. Οι περισσότεροι είμαστε θύματα. Στενοχωριέμαι που ένας άνθρωπος σαν εσάς, που σας έχω τόση εκτίμηση έχει αυτή τη γνώμη. Θα ήθελα ειλικρινά να μας γνωρίσετε καλύτερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @Σταύρο Τσαγάρα
    Κάθε γενίκευση είναι εκ προοιμίου άδικη. Όπως είναι και υπεκφυγή η καταφυγή σε χρυσές εξαιρέσεις. Όμως ο κλάδος των ιατρών, χρόνια τώρα, έχει συνδεθεί με εικόνες ντροπής ως προς το κοινωνικό σώμα. Δυστυχώς αυτή είναι μια αλήθεια εμπειρικά βιωμένη. Απ' τη ζωή όλων μας έχει περάσει τουλάχιστον ένας καλός δάσκαλος, ένας καλός ιατρός. Η πλειονότητα όμως; Και σας μιλώ ως δάσκαλος. Δεν ξεχνώ επίσης πως ιατροί ήταν ο Σινόπουλος, ο Αναγνωστάκης, ο Χειμωνάς και φαρμακοποιός ο Πεντζίκης. Όπως ιατροί ήταν και οι δυο διευθυντάδες του Ευαγγελισμού που ξαπόστειλαν τον πατέρα μου με συνοπτικές διαδικασίες και τα αντίστοιχα φακελάκια.
    ΥΓ.Αισθητικά και όχι μόνο δεν μου άρεσε η φράση σας "σαν αράπης". Κυρίως γιατί δουλεύουν πάρα πολύ έγχρωμοί στα κρατικά μας νοσοκομεία και με αξιοζήλευτες επιδόσεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή