Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2008

Το γαϊδουράκι και τα κτήνη

Σε αυτό τον όλβιο τόπο δεν πλήττουμε ποτέ. Οικονομικές υφέσεις ή κρίσεις, δημοσκοπήσεις και σκάνδαλα, πραγματικά ή κατασκευασμένα, εξασφαλίζουν διαρκές σασπένς στο φιλοθεάμον κοινό. Πριν από πέντε χρόνια, οι πολίτες έφεραν τη Ν.Δ. στην εξουσία -και μάλιστα με πολλές μη δεξιές ψήφους- έχοντας απαυδήσει από το σύστημα ΠΑΣΟΚ. Σήμερα οι ίδιοι αυτοί πολίτες δεν εμπιστεύονται μεν το ΠΑΣΟΚ, αλλά τιμωρούν τη Ν.Δ. Για το όραμα που επαγγέλθηκε, αλλά δεν διεκδίκησε. Για τις μεταρρυθμίσεις που ξεκίνησε καθυστερημένα και άτολμα. Για την έλλειψη, τέλος, παραδείγματος που δεν προσέφερε στην κοινωνία. Μια κοινωνία ναρκωμένη από την απάθεια, την ιδιώτευση και το κυνήγι του ατομικού παραδείσου. Σε συνθήκες όμως συλλογικής κόλασης η Ν.Δ. είπε, αλλά δεν έπραξε τίποτα για το περιβάλλον, τον πολιτισμό, την υγεία, την ανακούφιση των πενομένων στρωμάτων. Αντίθετα, υπερακόντισε σε επικοινωνιακά ευρήματα και στο παιχνίδι ενός «φαίνεσθαι» που σπάνια καθίσταται «είναι». Σκεφτείτε: Ο πρωθυπουργός κέρδισε πανηγυρικά το 2004 έχοντας εχθρικό τον κύριο όγκο των ΜΜΕ. Σήμερα ο κ. Παπανδρέου (sic) διαμαρτύρεται για τον πόλεμο που υφίσταται από τα εκδοτικά συγκροτήματα. O tempora o μόρτες! Αυτή η υπεροχή της κυβέρνησης σαφώς πιστώνεται σε μεγάλο βαθμό στον υπουργό Επικρατείας. Ο οποίος, πάντως, οφείλει να κάνει την αυτοκριτική του, εγκαταλείποντας το ως τώρα αυτάρεσκο έως αλαζονικό χαμόγελό του. Ηρθε η στιγμή ώστε ο πρωθυπουργός να αξιοποιήσει την υπεροχή που, ακόμη, διαθέτει. Παράγοντας πολιτική και ζητώντας από τους υπουργούς του μεγαλύτερη αποδοτικότητα. Αν επιτύχει το πείραμα Χατζηδάκη, θα έχει προσφέρει αυτή η κυβέρνηση μια μεγάλη προσφορά στον τόπο. Και θα έχει χτυπήσει καίρια τη χρόνια υποκρισία της αντιπολίτευσης. Αν… Μόνο που στην πολιτική, αντίθετα από τη γραμματική, ο ενεστώς χρόνος είναι δύσκολος και ο τετελεσμένος μέλλων, ο χαρισματικός. Το «θα έχω κάνει κάτι αύριο» δηλαδή! Ομως εμένα, πάλι, περισσότερο από την υψηλή πολιτική μ’ απασχολεί ο υφέρπων τρόπος της καθημερινότητάς μας. Σε μια επαρχιακή πόλη προχθές κάποιοι «συνάνθρωποι» χτύπησαν έως θανάτου έναν πεινασμένο γαϊδαράκο που μπήκε στο περιβόλι τους να βοσκήσει. Θυμήθηκα τη σπαραχτική «Ιστορία ενός αλόγου» του Εμμανουήλ Ροΐδη από τα διηγήματά του «Ανθρωποι και ζώα». Και ντράπηκα για την ανθρωπιά μου…

ΥΓ.: Οσο για τον ανασχηματισμό, φοβάμαι πως θα εξελιχθεί σε ένα, επιπλέον, επικοινωνιακό τρικ. Ηδη η αντικατάσταση του κ. Βουλγαράκη από τον ξαναχρησιμοποιημένο κ. Παπαληγούρα δείχνει ότι ο πάγκος του πρωθυπουργού είναι περιορισμένος.

24/9/2008

3 σχόλια:

  1. μα γιατι δεν βαζετε τα επικαιρα κειμενα σας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΜΕ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΑΝΥΠΟΜΟΝΗΣΙΑ ΚΑΝΙΑΡΗ ΕΓΚΑΙΝΙΑ!!!!!!!!!!!!!!!
    xxxmariakarachristou.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γαμώ την κοινωνία μου

    Χθες το βράδυ οι σφαίρες έπεφταν σαν το χαλάζι οι σερίφηδες
    δεν σεβάστηκαν ούτε την κηδεία την πνίξανε στα χημικά.
    και σαν να μην έφτανε αυτό την βαριά ατμόσφαιρα επιβάρυνε
    η πολιτική ξεφτίλα, το θέατρο που παίχτηκε χτες στα κανάλια
    στο όνομα του φοβισμένου νοικοκύρη.
    Ο Μάνος πρότεινε να κατέβει ο στρατός!!!
    Ο Παυλόπουλος ψέλλισε κάτι για ασήμετρες απειλές
    Η Παπαρήγα σαν παπαγαλάκι της κυβέρνησης έδωσε σάρκα και οστά
    στον εχθρό, το πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας είναι ο ΣΥΡΙΖΑ
    χέρι χέρι και με τον Καρατζαφέρη, την Πιπιλή, τον Ντινόπουλο
    και το « σοβαρό» δελτίο του mega(μιλάμε για πολιτική αλητεία )
    Εεε ρε Πρετεντέρης που μας χρειάζεται για να συμμορφωθούμε….
    Ζούμε ένα θέατρο παραλόγου και πολιτικής αμετροέπειας.
    Την αδυναμία των συντηρητικών κομμάτων (δεξιών και αριστερών )
    να αναλύσουν το τι πραγματικά συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία.
    Η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει την δικιά τους μελαγχολία.
    Άλλοι αναπολούν τον στρατό άλλοι τον Στάλιν και τα δελτία
    τα target group πελατών για να πουλήσουν διαφημίσεις.
    ΟΥΕΕΕ ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ
    Έχουμε ένα σαθρό πολιτικό σύστημα που δεν μπορεί να κάνη
    διάλογο ούτε για τα στοιχειώδη είναι διεφθαρμένο και απολίτιστο.
    Υπάρχει ανάγκη για ένα φως μια διέξοδο άμεσα αλλιώς
    θα σπέρνουμε ανέμους και θα θερίζουμε θύελλες.
    Είναι επιτακτικό και αναγκαίο να υπάρξει μια αριστερή πρόταση
    χωρίς καθυστέρηση το βάρος πέφτει σε όποιες δυνάμεις
    εξακολουθούν να σκέφτονται, υπάρχει λέξεις κλειδιά
    όσμωση, διάλογος εναλλακτική πολιτική πρόταση εξουσίας
    πριν είναι πολύ αργά.

    ΔΗΜΗΤΡΗΣ Θ

    ΑπάντησηΔιαγραφή