ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΦΥΛΑΚΗΣ 12.10

• Το ΚΚΕ μετά την αποκατάσταση του Στάλιν οφείλει να προχωρήσει και στην ανάλογη του Χριστοδούλου. Για να μπαίνουν τα πράγματα στη θέση τους.
• Η διαφορά της Ν.Δ. από το ΠΑΣΟΚ είναι ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι Ν.Δ. όπως και η Ν.Δ. δεν είναι ΠΑΣΟΚ. Ελπίζω να καταλάβατε. Πρόκειται για την σολιψιστική λογική που διατρέχει εδώ και καιρό όλα τα πολιτικά μας πράγματα κατά τον ίδιο τρόπο που ο Σαμαράς δεν είναι η Ντόρα και η Ντόρα δεν είναι Σαμαράς. Όπερ έδει δείξαι!

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΦΥΛΑΚΗΣ 10.11

Το ΠΑΣΟΚ είναι ήδη ενώπιον προβλημάτων που αδυνατεί να τα επιλύσει και λόγω των αντιφάσεων που δημιούργησε η προεκλογική υποσχεσιολογία και η αδήριτη πραγματικότητα. Προσώρας ισχύουν δυο κέντρα εξουσίας: Το ένα είναι ο Πάγκαλος, το άλλο το politburo του Γιωργάκη.Τα όργανα θα ηχήσουν οσονούπω.

Απ' την άλλη πλευρά η Ν.Δ. όζει συντήρησης, ηλιθιότητας, γεροντίλας και παντελούς αίσθησης της πραγματικότητας. Αν το ΠΑΣΟΚ είναι ανεδαφικό και προβληματικό, η αξιωματική αντιπολίτευση τόσο ξεπερασμένη που δεν έχει λόγο ύπαρξης. Αρκεί να συμφωνείτε πως ο ένας υποψήφιος αρχηγός της ομνύει στην κληρονομιά Αβέρωφ και η άλλη στην παράδοση και την τεχνογνωσία Μητσοτάκη. Τόμπολα. Για τους δε "πατριώτες" που θεωρούν τον Σαμαρά το μη χείρον υπενθυμίζουμε ότι ο Αβέρωφ υπήρξε ο αρχιτέκτων της προδοτικής συνθήκης της Ζυρίχης. Αν λοιπόν ο Μαρκήσιος του Μετσόβου έκαψε το κυπριακό και ο επίγονος του τη Βόρειο Ήπειρο και τα Σκόπια ας αναλογισθούν οι "πατριώτες" και ο φίλος μου Γι'ωργος Καραμπελιάς ποια θα είναι η συνέχεια.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΦΥΛΑΚΗΣ 3.11

Προτείνω η ΕΡΤ να στείλει φέτος στη Eurovision τον Σπύρο Παπαδόπουλο. Τόσα χρόνια έμαθε και να χορεύει και να τραγουδάει. Στα οικονομικά, είναι σίγουρο, θα τα βρούνε.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΦΥΛΑΚΗΣ 30.10

• Το ξανάπαμε: η ΝΔ έχει αρχηγό. Κι ας μην ψάχνει στα εφθαρμένα προϊόντα. Τη στιγμή που διαθέτει νέο πρόσωπο ευάερο, ευήλιο, ηλιοκαμένο (στην Καραϊβική), άφθαρτο, αυτοδημιούργητο (προπαντός). Τον Μιλτιάδη!
• Το πιο δραματικά κοινό ανάμεσα των δυο σιαμαίων του κληρονομικού-αυτοματοποιημένου κοινοβουλευτισμού μας είναι η απέχθεια προς τα κόμματα που κληρονόμησαν. Αμφότεροι Κωστάκης και Γιώργος (πρώην Γιωργάκης) σιχαίνονται με το δίκαιό τους ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Ο πρώτος έκανε το παν ν’ απαλλαχτεί από την γεροντοκόρη του ’60 Νέα Δημοκρατία και ο δεύτερος διοικεί μέσω ενός Politbüro με εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς και γράφει το όλον ΠΑΣΟΚ ή τον βαθύ κομματικό του μηχανισμό στις πιο παλιές παντόφλες της Μάργκαρετ. Ποιες οι συνέπιες μιας τέτοιας επιλογής θα φανούν σύντομα.
• Προσωπικά ψηφίζω Αβραμό. Ένα Τίποτε με μπλέιζερ. Κυρίως επειδή με πείθει το ξεκάθαρο ιδεολογικό του στίγμα. Και γιατί έστρωσε το δρόμο για να περάσει ο έτερος φωστήρας της πεφωτισμένη Δεξιάς, ο Νικήτας ο εύθυμος, a very gay personality indeed. Είναι όλοι τους μια χαρούμενη ατμόσφαιρα…

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΦΥΛΑΚΗΣ 29.10

Μαίνεται ήδη ένας εξειδικευμένος, τοπικός εμφύλιος πόλεμος. Τρομοκράτες εναντίον αστυνομικών. Οι τελευταίοι μετράνε ήδη πολλούς νεκρούς και τραυματίες. Από τον περασμένο Δεκέμβρη η εύκολη πλάκα της πιτσιρικαρίας είναι να πηγαίνει στ’ «απελευθερωμένα» Εξάρχεια και να εκτονώνεται στους μπάτσους. Συντωχρόνω η προοδευτική αριστερά βρήκε στην αστυνομία τον εύκολο ταξικό στόχο της. Ανακάλυψε επιτέλους τον αληθινό της ταξικό εχθρό. Άλλο που δεν ήθελε η άκρα Αριστερά. Τ’ αποτελέσματα τα βλέπετε. Οι αστυνομικοί υπάλληλοι ραγδαία επαναϊδεολογικοποιούνται, αποκτούν κι αυτοί στοχοποιημένους εχθρούς, είναι έτοιμοι να προβούν σε αντίποινα καθώς νιώθουν εγκαταλελειμμένοι από την πολιτική ηγεσία. Το τυφλό μίσος είναι έτοιμο να δημιουργήσει νέα δράματα…

Θυμάμαι πέρσι έξω από τον Άγνωστο Στρατιώτη νεολαίους να φτύνουν και να βρίζουν τα παρατεταγμένα ΜΑΤ. Μπορεί οι μικροαστοί να σταυροκοπιούνται αθώοι αλλά τα δυο αντίπαλα μέρη θυμούνται καλά τις διαφορές τους. Ενδεχομένως να τις μάθουμε κι εμείς όταν σε 50 χρόνια κάνει μιαν, ανισόβαρη, ταινία σχετικά ο γιός του Βούλγαρη.

--------------------------------------------------------------------------------------

Ελλείπει τραγικά στον τόπο μας ο κριτικός λόγος δηλαδή ο διάλογος. Όλα τα πολιτιστικά προϊόντα είτε λάμπουν μέσα από το παραμορφωτικό σελοφάν των ΜΜΕ είτε μαραζώνουν άκλαυτα μακριά από τους προβολείς της ενημέρωσης. Συνήθως ακούγεται το μέτριο και λάμπει το θολό. Εκατοντάδες τα μυθιστορήματα, οι εκθέσεις, οι παραστάσεις, οι μουσικές παραγωγές, χιλιάδες οι εμπλεκόμενοι δημιουργοί. Ένας ορυμαγδός που εντέλει ενταφιάζει το ουσιαστικό και αποθεώνει το θόρυβο. Πατείς με πάτωσε στο «κλουβί με τις τρελές», στο «πουθενά», bestseller τα ρομάντζα και οι αντίκες. Ο πειραματισμός γίνεται αυτοσκοπός, μέσα και στόχοι μπερδεύονται γλυκά και η μετριότητα βασιλεύει ακατανίκητη. Οι γέροντες νεάζουν ενοχλητικά αρνούμενοι να ωριμάσουν και οι νέοι γεροντοδείχνουν μέσα στον προβλέψιμο αβανγκαρντισμό τους. Η κόλασή μας μοιάζει με πολυδιαφημισμένο υπερθέαμα που αναπαράγει τον φωταγωγημένο εαυτό του.

Εσείς τι θα δείτε απόψε;

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΦΥΛΑΚΗΣ 28.10

Χτες στον Antenna το ίδιο πιασάρικο λόγω ημερών θέμα: Η μαθητική παρέλαση. «Αντίπαλοι» ο παλιός αρχηγός της Χρυσής Αυγής κ. Βορίδης και ο ανανεωτικός σύριζας κ. Μαργαρίτης, το θύμα της υπόθεσης. Εφόσον ο επαγγελματίας του πατριωτισμού Μάκης νίκησε κατά κράτος τον Θόδωρο. Μα, επιτέλους η αριστερά και δη η προοδευτική λεγόμενη στερείται τόσο πολύ ιδεολογικών ανακλαστικών ώστε να πέφτει τόσο εύκολα στην επικοινωνιακή παγίδα των «αμερόληπτων» δημοσιογράφων και να ταυτίζει τον πατριωτισμό με τον εθνικισμό; Πριν λίγο έβλεπα στην παρέλαση της Νέας Σμύρνης πιτσιρικάδες να παρελαύνουν κρατώντας τη σημαία και χαζοχαρούμενοι μπαμπάδες να απαθανατίζουν τα βλαστάρια τους. Είναι κακό και κυρίως αντιαριστερό αυτό;

Άνθρωποι που άφησαν τους καναπέδες τους και μαζεύτηκαν για λίγο σ’ ένα δημόσιο χώρο για να μοιραστούν την ίδια κοινή εμπειρία και, συγχρόνως να σωματοποιήσουν μιαν εθνική μνήμη που γίνεται όλο και περισσότερο ασώματη δηλαδή συμβολική σύμφωνα με τα τρέχοντα τηλε-ήθη. Είναι κακό και κυρίως αντιαριστερό αυτό; Τα σχολεία ετοιμάζουν γιορτές, οι πιτσιρίκοι συμμετέχουν και εντέλει εμφανίζονται σε ένα happening που φαίνεται ότι αρέσει στο συλλογικό φαντασιακό. Είναι κακό και κυρίως αντιαριστερό αυτό; Αντίλογος: οι παρελάσεις παραπέμπουν στο μιλιταρισμό και δεν γίνονται πουθενά αλλού. Ψεύδη αμφότερα. Όμως και πουθενά αλλού δεν τρώνε λαγάνα και δεν πετάνε αετό τη Καθαρή Δευτέρα. Στο κάτω-κάτω και λίγη συλλογική πειθαρχία, έστω και μέσα από ένα παλιομοδίτικο τυπικό ασφαλώς δεν βλάπτει μια κοινωνία που καθεύδει χαλασμένη από την ασυδοσία και το «δεν βαριέσαι». Αντί για καταλήψεις καλύτερα οι μαθητές να καμαρώνουν και να παρελαύνουν. Ενδεχομένως εκείνη τη στιγμή να σκέφτονται κάτι περισσότερο από τα ιδεολογήματα του Θόδωρου. Και σίγουρα, χρόνια μετά, κάτι τέτοιες συλλογικές στιγμές θα θυμούνται από μια σχολική εκπαίδευση καταδικασμένη να βουλιάζει στην πιο ανέντιμη λήθη.

Με τον Γιάννη Μόραλη

Επίσκεψη στη γκαλερί Ζουμπουλάκη στις 25.10.2009 με το τμήμα Θεατρικών Σπουδών

Έκθεση Γιάννη Αδαμάκη.